கயமை

Baseness

கயமை (Baseness) என்ற திருக்குறள் அதிகாரம்த்தில் குறள் 1071–1080.

திருக்குறள் 1071: மக்களே போல்வர் கயவர் அவரன்ன

ஒப்பாரி யாங்கண்ட தில்.

The base resemble men perfectly (as regards form); and we have not seen such (exact) resemblance (among any other species)

திருக்குறள் 1072: நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்

நெஞ்சத்து அவலம் இலர்.

The low enjoy more felicity than those who know what is good; for the former are not troubled with anxiety (as to the good)

திருக்குறள் 1073: தேவர் அனையர் கயவர் அவருந்தாம்

மேவன செய்தொழுக லான்.

The base resemble the Gods; for the base act as they like

திருக்குறள் 1074: அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின்

மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்.

The base feels proud when he sees persons whose acts meaner than his own

திருக்குறள் 1075: அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம் எச்சம்

அவாவுண்டேல் உண்டாம் சிறிது.

(The principle of) behaviour in the mean is chiefly fear; if not, hope of gain, to some extent

திருக்குறள் 1076: அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட

மறைபிறர்க்கு உய்த்துரைக்க லான்.

The base are like a drum that is beaten, for they unburden to others the secrets they have heard

திருக்குறள் 1077: ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறுடைக்கும்

கூன்கையர் அல்லா தவர்க்கு.

The mean will not (even) shake off (what sticks to) their hands (soon after a meal) to any but those who would break their jaws with their clenched fists

திருக்குறள் 1078: சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல்

கொல்லப் பயன்படும் கீழ்.

The great bestow (their alms) as soon as they are informed; (but) the mean, like the sugar-cane, only when they are tortured to death

திருக்குறள் 1079: உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல்

வடுக்காண வற்றாகும் கீழ்.

The base will bring an evil (accusation) against others, as soon as he sees them (enjoying) good food

திருக்குறள் 1080: எற்றிற் குரியர் கயவரொன்று உற்றக்கால்

விற்றற்கு உரியர் விரைந்து.

The base will hasten to sell themselves as soon as a calamity has befallen them. For what else are they fitted ?