வாய்மை

Veracity

வாய்மை (Veracity) என்ற திருக்குறள் அதிகாரம்த்தில் குறள் 291–300.

திருக்குறள் 291: வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்

தீமை இலாத சொலல்.

Truth is the speaking of such words as are free from the least degree of evil (to others)

திருக்குறள் 292: பொய்மையும் வாய்மை யிடத்த புரைதீர்ந்த

நன்மை பயக்கும் எனின்.

Even falsehood has the nature of truth, if it confer a benefit that is free from fault

திருக்குறள் 293: தன்நெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்

தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்.

Let not a man knowingly tell a lie; for after he has told the lie, his mind will burn him (with the memory of his guilt)

திருக்குறள் 294: உள்ளத்தாற் பொய்யா தொழுகின் உலகத்தார்

உள்ளத்து ளெல்லாம் உளன்.

He who, in his conduct, preserves a mind free from deceit, will dwell in the minds of all men

திருக்குறள் 295: மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு

தானஞ்செய் வாரின் தலை.

He, who speaks truth with all his heart, is superior to those who make gifts and practise austerities

திருக்குறள் 296: பொய்யாமை அன்ன புகழில்லை எய்யாமை

எல்லா அறமுந் தரும்.

There is no praise like the praise of never uttering a falsehood: without causing any suffering, it will lead to every virtue

திருக்குறள் 297: பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற

செய்யாமை செய்யாமை நன்று.

If a man has the power to abstain from falsehood, it will be well with him, even though he practise no other virtue

திருக்குறள் 298: புறள்தூய்மை நீரான் அமையும் அகந்தூய்மை

வாய்மையால் காணப் படும்.

Purity of body is produced by water and purity of mind by truthfulness

திருக்குறள் 299: எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்

பொய்யா விளக்கே விளக்கு.

All lamps of nature are not lamps; the lamp of truth is the lamp of the wise

திருக்குறள் 300: யாமெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்

வாய்மையின் நல்ல பிற.

Amidst all that we have seen (described) as real (excellence), there is nothing so good as truthfulness