புலவி

Pouting

புலவி (Pouting) என்ற திருக்குறள் அதிகாரம்த்தில் குறள் 1301–1310.

திருக்குறள் 1301: புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர்உறும்

அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது.

Let us witness awhile his keen suffering; just feign dislike and embrace him not

திருக்குறள் 1302: உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது

மிக்கற்றால் நீள விடல்.

A little dislike is like salt in proportion; to prolong it a little is like salt a little too much

திருக்குறள் 1303: அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்

புலந்தாரைப் புல்லா விடல்.

For men not to embrace those who have feigned dislike is like torturing those already in agony

திருக்குறள் 1304: ஊடி யவரை உணராமை வாடிய

வள்ளி முதலரிந் தற்று.

Not to reconcile those who have feigned dislike is like cutting a faded creeper at its root

திருக்குறள் 1305: நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏஎர் புலத்தகை

பூஅன்ன கண்ணார் அகத்து.

An increased shyness in those whose eyes are like flowers is beautiful even to good and virtuous husbands

திருக்குறள் 1306: துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்

கனியும் கருக்காயும் அற்று.

Sexual pleasure, without prolonged and short-lived dislike, is like too ripe, and unripe fruit

திருக்குறள் 1307: ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வது

நீடுவ தன்று கொல் என்று.

The doubt as to whether intercourse would take place soon or not, creates a sorrow (even) in feigned dislike

திருக்குறள் 1308: நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென்று அஃதறியும்

காதலர் இல்லா வழி.

What avails sorrow when I am without a wife who can understand the cause of my sorrow?

திருக்குறள் 1309: நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும்

வீழுநர் கண்ணே இனிது.

Like water in the shade, dislike is delicious only in those who love

திருக்குறள் 1310: ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்

கூடுவேம் என்பது அவா.

It is nothing but strong desire that makes her mind unite with me who can leave her to her own dislike