பெருமை

Greatness

பெருமை (Greatness) என்ற திருக்குறள் அதிகாரம்த்தில் குறள் 971–980.

திருக்குறள் 971: ஒளிஒருவற்கு உள்ள வெறுக்கை இளிஒருவற்கு

அஃதிறந்து வாழ்தும் எனல்.

One's light is the abundance of one's courage; one's darkness is the desire to live destitute of such (a state of mind.)

திருக்குறள் 972: பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா

செய்தொழில் வேற்றுமை யான்.

All human beings agree as regards their birth but differ as regards their characteristics, because of the different qualities of their actions

திருக்குறள் 973: மேலிருந்தும் மேலல்லார் மேலல்லர் கீழிருந்தும்

கீழல்லார் கீழல் லவர்.

Though (raised) above, the base cannot become great; though (brought) low, the great cannot become base

திருக்குறள் 974: ஒருமை மகளிரே போலப் பெருமையும்

தன்னைத்தான் கொண்டொழுகின் உண்டு.

Exists while to itself is true

திருக்குறள் 975: பெருமை யுடையவர் ஆற்றுவார் ஆற்றின்

அருமை உடைய செயல்.

(Though reduced) the great will be able to perform, in the proper way, deeds difficult (for others to do)

திருக்குறள் 976: சிறியார் உணர்ச்சியுள் இல்லை பெரியாரைப்

பேணிக் கொள் வேம் என்னும் நோக்கு.

It is never in the nature of the base to seek the society of the great and partake of their nature

திருக்குறள் 977: இறப்பே புரிந்த தொழிற்றாம் சிறப்புந்தான்

சீரல் லவர்கண் படின்.

Even nobility of birth, wealth and learning, if in (the possession of) the base, will (only) produce everincreasing pride

திருக்குறள் 978: பணியுமாம் என்றும் பெருமை சிறுமை

அணியுமாம் தன்னை வியந்து.

The great will always humble himself; but the mean will exalt himself in self-admiration

திருக்குறள் 979: பெருமை பெருமிதம் இன்மை சிறுமை

பெருமிதம் ஊர்ந்து விடல்.

Freedom from conceit is (the nature of true) greatness; (while) obstinacy therein is (that of) meanness

திருக்குறள் 980: அற்றம் மறைக்கும் பெருமை சிறுமைதான்

குற்றமே கூறி விடும்.

The great hide the faults of others; the base only divulge them