நெஞ்சொடு கிளத்தல்

Soliloquy

நெஞ்சொடு கிளத்தல் (Soliloquy) என்ற திருக்குறள் அதிகாரம்த்தில் குறள் 1241–1250.

திருக்குறள் 1241: நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்

எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து.

O my soul, will you not think and tell me some medicine be it what it may, that can cure this incurable malady?

திருக்குறள் 1242: காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது

பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு.

Is folly, fare thee well my heart!

திருக்குறள் 1243: இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்

பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்.

O my soul! why remain (here) and suffer thinking (of him)? There are no lewd thoughts (of you) in him who has caused you this disease of sorrow

திருக்குறள் 1244: கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்

தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று.

O my soul! take my eyes also with you, (if not), these would eat me up (in their desire) to see him

திருக்குறள் 1245: செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்

உற்றால் உறாஅ தவர்.

O my soul! can he who loves not though he is beloved, be forsaken saying he hates me (now)?

திருக்குறள் 1246: கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்

பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.

O my soul! when you see the dear one who remove dislike by intercourse, you are displeased and continue to be so Nay, your displeasure is (simply) false

திருக்குறள் 1247: காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே

யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு.

O my good soul, give up either lust or honour, as for me I can endure neither

திருக்குறள் 1248: பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்

பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு.

You are a fool, O my soul! to go after my departed one, while you mourn that he is not kind enough to favour you

திருக்குறள் 1249: உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ

யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு.

O my soul! to whom would you repair, while the dear one is within yourself?

திருக்குறள் 1250: துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா

இன்னும் இழத்தும் கவின்.

If I retain in my heart him who has left me without befriending me, I shall lose even the (inward) beauty that remains