படர்மெலிந் திரங்கல்

Complainings

படர்மெலிந் திரங்கல் (Complainings) என்ற திருக்குறள் அதிகாரம்த்தில் குறள் 1161–1170.

திருக்குறள் 1161: மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு

ஊற்றுநீர் போல மிகும்.

I would hide this pain from others; but it (only) swells like a spring to those who drain it

திருக்குறள் 1162: கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு

உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.

I cannot conceal this pain, nor can I relate it without shame to him who has caused it

திருக்குறள் 1163: காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்

நோனா உடம்பின் அகத்து.

(Both) lust and shame, with my soul for their shoulder pole balance themselves on a body that cannot bear them

திருக்குறள் 1164: காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்

ஏமப் புணைமன்னும் இல்.

There is indeed a flood of lust; but there is no raft of safety to cross it with

திருக்குறள் 1165: துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு

நட்பினுள் ஆற்று பவர்.

What will they prove when angry tempests lower?

திருக்குறள் 1166: இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்

துன்பம் அதனிற் பெரிது.

The pleasure of lust is (as great as) the sea; but the pain of lust is far greater

திருக்குறள் 1167: காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்

யாமத்தும் யானே உளேன்.

I have swam across the terrible flood of lust, but have not seen its shore; even at midnight I am alone; still I live

திருக்குறள் 1168: மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா

என்னல்லது இல்லை துணை.

The night which graciously lulls to sleep all living creatures, has me alone for her companion

திருக்குறள் 1169: கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்

நெடிய கழியும் இரா.

The long nights of these days are far more cruel than the heartless one who is torturing me

திருக்குறள் 1170: உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்

நீந்தல மன்னோஎன் கண்.

Could mine eyes travel like my thoughts to the abode (of my absent lord), they would not swim in this flood of tears