பொழுதுகண்டு இரங்கல்

Lamentations at Eventide

பொழுதுகண்டு இரங்கல் (Lamentations at Eventide) என்ற திருக்குறள் அதிகாரம்த்தில் குறள் 1221–1230.

திருக்குறள் 1221: மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிருண்ணும்

வேலைநீ வாழி பொழுது.

Live, O you evening are you (the former) evening? No, you are the season that slays (married) women

திருக்குறள் 1222: புன்கண்ணை வாழி மருள்மாலை எம்கேள்போல்

வன்கண்ண தோநின் துணை.

A long life to you, O dark evening! You are sightless Is your help-mate (also) as hard-hearted as mine

திருக்குறள் 1223: பனிஅரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை துனிஅரும்பித்

துன்பம் வளர வரும்.

The evening that (once) came in with trembling and dimness (now) brings me an aversion for life and increasing sorrow

திருக்குறள் 1224: காதலர் இல்வழி மாலை கொலைக்களத்து

ஏதிலர் போல வரும்.

In the absence of my lover, evening comes in like slayers on the field of slaughter

திருக்குறள் 1225: காலைக்குச் செய்தநன்று என்கொல் எவன்கொல்யான்

மாலைக்குச் செய்த பகை?

O eve, why art thou foe! thou dost renew my grief

திருக்குறள் 1226: மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாத

காலை அறிந்த திலேன்.

Previous to my husband's departure, I know not the painful nature of evening

திருக்குறள் 1227: காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி

மாலை மலரும்இந் நோய்.

This malady buds forth in the morning, expands all day long and blossoms in the evening

திருக்குறள் 1228: அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்

குழல்போலும் கொல்லும் படை.

The shepherd's flute now sounds as a fiery forerunner of night, and is become a weapon that slays (me)

திருக்குறள் 1229: பதிமருண்டு பைதல் உழக்கும் மதிமருண்டு

மாலை படர்தரும் போழ்து.

When night comes on confusing (everyone's) mind, the (whole) town will lose its sense and be plunged in sorrow

திருக்குறள் 1230: பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலை

மாயும்என் மாயா உயிர்.

My (hitherto) unextinguished life is now lost in this bewildering night at the thought of him who has the nature of wealth